ستون هینز: کاغذ الکترونیکی رنگی پیوسته بهبود مییابد، اما یک مانع بزرگ برای پذیرش آن باقی است
در یک ستون در invidis.com، نویسنده مسیر کاغذ الکترونیکی رنگی را از خاستگاه کتابخوانها تا پنلهای جدید E Ink دنبال میکند — Spectra 6 9-Color و Kaleido 4 که ویدیو را اضافه میکند — اما استدلال میکند که هزینه سرمایه، نه قابلیت، همچنان مانع پذیرش است، بهویژه زمانی که ویدیو استدلال صرفهجویی در انرژی را تضعیف میکند.
در یک ستون برای invidis.com، هینز مسیر طولانی کاغذ الکترونیکی را از صفحههای کتابخوان تا نمایشگرهایی دنبال میکند که به گفته او میتوانند در برخی نقشهای تابلونمایی جای LCD را بگیرند. دو محصول جدید E Ink — Spectra 6 9-Color و Kaleido 4، که دومی ویدیو را اضافه میکند — نشاندهنده پیشرفتهای پیوسته در کیفیت رنگ هستند. او استدلال میکند که یک مانع همچنان این دسته را عقب نگه میدارد: هزینه سرمایه. پنلهای کاغذ الکترونیکی رنگی همچنان چند برابر قیمت LCDهای هماندازه هستند و استدلال صرفهجویی در انرژی به محض ورود ویدیو به تصویر تضعیف میشود. جایزه واقعی، به تعبیر او، جایگزینی صفحههای LCD نیست، بلکه جایگزینی کاغذ چاپی است.
از کتابخوانها تا تابلونمایی رنگی
هینز آغاز علاقه خود را به حدود ۲۵ سال پیش برمیگرداند، زمانی که یک ادغام او را به دنبال گام بعدی رها کرد و کاغذ الکترونیکی تازه در حال ظهور بود. او ریشههای E Ink را به یک شرکت جدا شده از آزمگاه رسانه MIT میرساند، جایی که نخستین کاربردهای مصرفی و تجاری در حال شکلگیری بودند. این公司 با کاغذ «تک رنگ» مورد استفاده در کتابخوانها و برچسبهای قفسه الکترونیکی رشد کرد، جایی که میکروکپسولهای سیاه و سفید با واکنش به بارهای الکتریکی، متن و تصاویر ساده را تشکیل میدادند. تابلونمایی دیجیتال، به باور او حتی در آن زمان، ممکن بود روزی مناسب باشد.
رنگ بهتدریج آمد. او مینویسد که تا سال ۲۰۱۰، Triton متعلق به E Ink میتوانست ۱۶ سایه خاکستری و ۴٬۰۹۶ رنگ تولید کند. در Computex در تایوان حدود سال ۲۰۱۴، او یک نمایش اولیه رنگی مبتنی بر لایه فیلتر دید که به قول او «کاملاً بد به نظر میرسید». نقطه عطفی در سال ۲۰۱۶ در کنفرانس SID در کالیفرنیا رخ داد، جایی که او خاطرنشان میکند E Ink آنچه را Advanced Color ePaper مینامید نشان داد و فیلتر را کنار گذاشته و به جای آن از میکروکپسولهای رنگی استفاده کرد. او میگوید دقیقاً همان زمان بود که امکانات واقعی تابلونمایی و تبلیغات بیرون از خانه پدیدار شد — برای کاربردهایی که مبتنی بر ویدیو نبودند و مصرف انرژی در آنها عامل محدودکننده بود.
پنلهای جدید رنگ و ویدیو اضافه میکنند
او توضیح میدهد که نور محیط سطح بازتابنده را روشن میکند، نه یک نور پسزمینه تغذیهشده، بنابراین انرژی تنها زمانی لازم است که تصویر تغییر کند. او میگوید کیفیت بصری در طول گذشته دهسال بهبود یافته تا جایی که پنلهای فعلی برای بیشتر کاربردها قابل قبول به نظر میرسند. تازهترین محصولات پیشروترند. او گزارش میدهد Spectra 6 9-Color نارنجی، فیروزهای و سبز روشن را به شش رنگی که Spectra 6 از قبل پشتیبانی میکرد اضافه میکند و رنگ پوست طبیعیتر و پیکسلهای کمتر قابل دیدی را به همراه دارد — اما فقط در اندازه ۱۰ اینچی که او آن را برای بیشتر نمایشگرهای تجاری خیلی کوچک میداند.
او میگوید Kaleido 4، خط تولید جریانیتر و مقرون به صرفهتر، طیف رنگ را به بیش از ۴۰٬۰۰۰ رنگ و وضوح رنگ را به ۳۰۰ پیکسل در اینچ دو برابر کرد، با یک backplane ارتقایافته و تنظیمات نرمافزاری که از ویدیو تا ۱۸ فریم در ثانیه پشتیبانی میکند. او ۱۸ fps را «کاملاً خوب» مینامد هرچند کمتر از استاندارد ۳۰ fps. او خاطرنشان میکند که بیشتر پنلهای کاغذ الکترونیکی رنگی برندهای بزرگ — Sharp، Samsung و دیگران — از فناوری الکتروفورتیک E Ink همراه با فناوری شرکای اضافی استفاده میکنند و به پرتفوی ثبت اختراع این شرکت در برابر معدود شرکتهای چینی با رویکردهای مستقل خود اشاره میکند. یک نمایشگر Kaleido که او در ISE 2026 با ویدیوی تعبیرشده دید «دانه دار و بد» بود، هرچند گمان میکند ۱۸ fps احتمالاً قابل قبول باشد.
مانع هزینه در شکاف پذیرش
اعتراض اصلی او قیمت است. او میگوید یک پنل کاغذ الکترونیکی رنگی ۳۲ اینچی آخرین باری که بررسی کرد حدود هشت تا ده برابر قیمت یک LCD هماندازه هزینه داشت، و یک بررسی تازه تنها کاهش اندکی را نشان داد — به گونهای که بازگشت حاصل از کاهش مصرف انرژی نمیتواند هزینه را در بسیاری از محاسبات جدولی توجیه کند. او یک پنل ۳۲ اینچی Samsung مبتنی بر Spectra 6 را یافت که قیمتش از ۱٬۵۰۰ دلار MSRP به ۶۵۰ دلار آمریکا کاهش یافته بود، که او را به این فکر انداخت که آیا Samsung بار دیگر از محصولی بدون حجم فروش مورد نظرش عقبنشینی میکند. او خاطرنشان میکند یک مدل Philips Tableaux مشابه با قیمتی بالاتر از ۱٬۷۰۰ دلار آمریکا فهرست شده است.
او استدلال میکند ویدیو دلیل اصلی انتخاب کاغذ الکترونیکی را تضعیف میکند: پنلها میتوانند ماهها با باتری و collectors خورشیدی متصل در خارج از شبکه کار کنند، اما پشتیبانی از حرکت تا حد زیاد این مزیت را از بین میبرد و LCD معمولی را در بیشتر موارد انتخاب بهتری میسازد. در اجلاس تابلونمایی دیجیتال در مونیخ، او به یاد میآورد نماینده یک سازنده که بر روی پنلی اصرار میورزید E Ink قبل از اینکه «با ویدیو وقت تلف کند» محصول را کاملاً پایدار سازد. او با نگاه به ISE 2027 در Fira Gran Via بارسلونا انتظار دارد سازندگان به نمایش کاغذ الکترونیکی رنگی ادامه دهند، اما با نمای کمتر، چون دیگر تازهای ندارد. او به متخصصان کوچکتری مانند Visionect اسلوونی و Agile Display Solutions تایوان بهعنوان راهنماهای بهتر برای آنکه بازار چه میخواهد اشاره میکند.
او میلیونها پوستر چاپی و بیش از ۲۱٬۰۰۰ کارخانه چاپ تنها در ایالات متحده را بازار بالقوه قابل آدرسدهی مینامد. اینکه آیا این تابلونمایی دیجیتال محسوب میشود، به گفته او یک جدال تعریفی است: برخی میگویند کاغذ الکترونیکی صرفاً جای کاغذ را میگیرد، در حالی که او معتقد است بالاترین کاربرد آن جایگزینی تابلوهای چاپی است که آن را تابلونمایی دیجیتال میسازد. کسبوکارهایی که بررسی یک صفحه نمایش هستند ممکن است یک پلتفرم مانند Topaz Media را نیز در نظر بگیرند که میتواند محتوا را بدون سختافزار اضافی بر روی یک تلویزیون معمولی اجرا کند. نتیجه او محتاطانه باقی میماند — ممکن است سالها بگذرد تا هزینههای سرمایه و عملیاتی کاغذ الکترونیکی را بر LCD ترجیح دهد، حتی زمانی که فناوری به آرامی بهبود مییابد.