Στήλη Haynes: Το έγχρωμο ηλεκτρονικό χαρτί συνεχίζει να βελτιώνεται, αλλά ένα μεγάλο εμπόδιο στην υιοθέτησή του παραμένει
Σε μια στήλη στο invidis.com, ο συγγραφέας παρακολουθεί την πορεία του έγχρωμου ηλεκτρονικού χαρτιού από τις καταβολές του στις συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων έως τα νέα πάνελ E Ink — Spectra 6 9-Color και Kaleido 4, το οποίο προσθέτει βίντεο — αλλά υποστηρίζει ότι το κόστος κεφαλαίου, όχι η ικανότητα, παραμένει το εμπόδιο στην υιοθέτηση, ιδίως μόλις το βίντεο διαβρώσει το επιχείρημα της εξοικονόμησης ενέργειας.
Σε μια στήλη στο invidis.com, ο Haynes παρακολουθεί τον μακρύ δρόμο του ηλεκτρονικού χαρτιού από τις οθόνες των συσκευών ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων έως τις οθόνες που, όπως λέει, μπορούν να υποκαταστήσουν τις LCD σε ορισμένους ρόλους σήμανσης. Δύο κυκλοφορίες της E Ink — Spectra 6 9-Color και Kaleido 4, η δεύτερη με προσθήκη βίντεο — σηματοδοτούν σταθερά κέρδη στην ποιότητα του χρώματος. Ένα εμπόδιο εξακολουθεί να κρατά την κατηγορία πίσω, υποστηρίζει: το κόστος κεφαλαίου. Τα πάνελ έγχρωμου ηλεκτρονικού χαρτιού παραμένουν αρκετές φορές ακριβότερα από LCD αντίστοιχου μεγέθους, και το επιχείρημα της εξοικονόμησης ενέργειας αποδυναμώνεται μόλις μπει το βίντεο στην εικόνα. Το πραγματικό βραβείο, στη δική του διατύπωση, δεν είναι η αντικατάσταση των οθονών LCD αλλά η αντικατάσταση του τυπωμένου χαρτιού.
Από τις συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων στην έγχρωμη σήμανση
Ο Haynes χρονολογεί το δικό του ενδιαφέρον περίπου 25 χρόνια πριν, όταν μια συγχώνευση τον άφησε να αναζητά την επόμενη κίνηση και το ηλεκτρονικό χαρτί μόλις εμφανιζόταν. Εντοπίζει τις ρίζες της E Ink σε μια απόσχιση από το Media Lab του MIT, όπου διαμορφώνονταν οι πρώτες εφαρμογές για καταναλωτές και εμπορικές εφαρμογές. Η εταιρεία μεγάλωσε πάνω σε μονόχρωμο "χαρτί" που χρησιμοποιείται σε συσκευές ανάγνωσης ηλεκτρονικών βιβλίων και ηλεκτρονικές ετικέτες ραφιού, με ασπρόμαυρες μικροκάψουλες που αντιδρούν σε ηλεκτρικά φορτία για να σχηματίσουν κείμενο και απλές εικόνες. Η ψηφιακή σήμανση, σκεφτόταν ακόμη και τότε, θα μπορούσε κάποια μέρα να ταιριάξει.
Το χρώμα ήρθε σταδιακά. Μέχρι το 2010, γράφει, το Triton της E Ink μπορούσε να παράγει 16 αποχρώσεις του γκρι και 4.096 χρώματα. Στο Computex στην Ταϊβάν γύρω στο 2014 είδε μια πρώιμη έγχρωμη επίδειξη βασισμένη σε επικάλυψη φίλτρου η οποία, με τα λόγια του, "έμοιαζε αρκετά άσχημη." Ένα σημείο καμπής ήρθε το 2016 στο συνέδριο SID στην Καλιφόρνια, όπου, σημειώνει, η E Ink παρουσίασε αυτό που αποκάλεσε Advanced Color ePaper, αφήνοντας το φίλτρο προς όφελος των έγχρωμων μικροκαψουλών. Αυτό, λέει, ήταν όταν εμφανίστηκαν οι πραγματικές δυνατότητες σήμανσης και εκτός σπιτιού — για χρήσεις που δεν βασίζονται σε βίντεο και όπου η κατανάλωση ενέργειας ήταν ο δεσμευτικός περιορισμός.
Τα νέα πάνελ προσθέτουν χρώμα και βίντεο
Το περιβαλλοντικό φως φωτίζει την ανακλαστική επιφάνεια αντί για έναν τροφοδοτούμενο οπίσθιο φωτισμό, εξηγεί, οπότε η ισχύς χρειάζεται μόνο όταν αλλάζει η εικόνα. Λέει ότι η οπτική ποιότητα έχει βελτιωθεί κατά την περασμένη δεκαετία στο σημείο που τα τρέχοντα πάνελ φαίνονται αποδεκτά για τις περισσότερες χρήσεις. Τα νεότερα προϊόντα πάνε παραπέρα. Το Spectra 6 9-Color, αναφέρει, προσθέτει πορτοκαλί, κυανό και ανοιχτό πράσινο στα έξι χρώματα που χειριζόταν ήδη το Spectra 6, αποδίδοντας πιο φυσικούς τόνους επιδερμίδας και λιγότερο ορατή ψηφιοποίηση — αλλά μόνο σε μέγεθος 10 ιντσών που εκείνος θεωρεί πολύ μικρό για τις περισσότερες εμπορικές οθόνες.
Το Kaleido 4, η πιο κυρίαρχη και προσιτή σειρά, διπλασίασε, λέει, τη χρωματική γκάμα σε περισσότερα από 40.000 χρώματα και την ανάλυση χρώματος σε 300 εικονοστοιχεία ανά ίντσα, με ένα αναβαθμισμένο υπόστρωμα και ρυθμίσεις λογισμικού που υποστηρίζουν βίντεο έως 18 καρέ ανά δευτερόλεπτο. Αποκαλεί τα 18 fps "αρκετά καλά" αν και υπολείπονται του προτύπου των 30 fps. Τα περισσότερα πάνελ έγχρωμου ηλεκτρονικού χαρτιού μεγάλων εμπορικών σημάτων — Sharp, Samsung και άλλα — χρησιμοποιούν την ηλεκτροφορητική τεχνολογία της E Ink με πρόσθετη τεχνολογία εταίρων, σημειώνει, επικαλούμενος το χαρτοφυλάκιο διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας της εταιρείας έναντι των λίγων κινεζικών εταιρειών με τις δικές τους προσεγγίσεις. Μια οθόνη Kaleido που είδε στο ISE 2026 με ενσωματωμένο βίντεο ήταν "κοκκώδης και άσχημη," αν και εκτιμά ότι τα 18 fps θα ήταν πιθανότατα αποδεκτά.
Το εμπόδιο του κόστους πίσω από το χάσμα υιοθέτησης
Η κεντρική του ένσταση είναι η τιμή. Ένα πάνελ έγχρωμου ηλεκτρονικού χαρτιού 32 ιντσών, λέει, κόστιζε περίπου οκτώ έως δέκα φορές όσο μια LCD ίδιου μεγέθους την τελευταία φορά που έλεγξε, και ένας νέος έλεγχος έδειξε μόνο μια μέτρια σμίκρυνση — αφήνοντας την απόδοση μειωμένης ενέργειας ανίκανη να δικαιολογήσει τη δαπάνη σε πολλές ασκήσεις με υπολογιστικά φύλλα. Βρήκε ένα πάνελ 32 ιντσών Samsung βασισμένο στο Spectra 6 με μειωμένη τιμή στα US$650 από μια προτεινόμενη τιμή λιανικής US$1,500, γεγονός που τον οδήγησε να αναρωτηθεί αν η Samsung υποχωρούσε ξανά από ένα προϊόν χωρίς τον όγκο πωλήσεων που θέλει. Ένα συγκρίσιμο μοντέλο Philips Tableaux, σημειώνει, αναγράφεται πάνω από US$1,700.
Το βίντεο, υποστηρίζει, υπονομεύει τον κύριο λόγο επιλογής του ηλεκτρονικού χαρτιού: τα πάνελ μπορούν να λειτουργούν με μπαταρίες και συνδεδεμένους ηλιακούς συλλέκτες εκτός δικτύου για μήνες, αλλά η υποστήριξη της κίνησης εξαλείφει σε μεγάλο βαθμό αυτό το πλεονέκτημα, καθιστώντας τη συμβατική LCD την καλύτερη επιλογή στις περισσότερες περιπτώσεις. Στο Digital Signage Summit στο Μόναχο, θυμάται έναν εκπρόσωπο κατασκευαστή να παροτρύνει σε ένα πάνελ την E Ink να εστιάσει στην πλήρη σταθεροποίηση του προϊόντος προτού "χασομερήσει με το βίντεο." Κοιτάζοντας προς το ISE 2027 στη Fira Gran Via της Βαρκελώνης, αναμένει ότι οι κατασκευαστές θα συνεχίσουν να δείχνουν έγχρωμο ηλεκτρονικό χαρτί, αλλά με χαμηλότερο προφίλ, δεδομένου ότι δεν αποτελεί πλέον καινοτομία. Δείχνει σε μικρότερους ειδικούς όπως η Visionect της Σλοβενίας και η Agile Display Solutions της Ταϊβάν ως καλύτερους οδηγούς για το τι θέλει η αγορά.
Υπολογίζει εκατομμύρια τυπωμένες αφίσες και περισσότερες από 21.000 εκτυπωτικές εταιρείες μόνο στις ΗΠΑ ως την πιθανά προσπελάσιμη αγορά. Το αν αυτό θεωρείται ψηφιακή σήμανση, λέει, είναι μια μάχη ορισμών: κάποιοι υποστηρίζουν ότι το ηλεκτρονικό χαρτί απλώς αντικαθιστά το χαρτί, ενώ εκείνος υποστηρίζει ότι η υψηλότερη χρήση του είναι η αντικατάσταση των τυπωμένων πινακίδων, κάτι που το καθιστά ψηφιακή σήμανση. Οι επιχειρήσεις που εξετάζουν μια οθόνη θα μπορούσαν επίσης να εξετάσουν μια πλατφόρμα όπως αυτή της Topaz Media, η οποία μπορεί να εκτελεί περιεχόμενο σε μια συνηθισμένη τηλεόραση χωρίς πρόσθετο υλικό. Το συμπέρασμά του παραμένει προσεκτικό — μπορεί να περάσουν χρόνια πριν το κόστος κεφαλαίου και λειτουργίας ευνοήσει το ηλεκτρονικό χαρτί έναντι της LCD, ακόμη καθώς η τεχνολογία βελτιώνεται αθόρυβα.